Tontin
                               
 

Van Uden Reco Regatta 2012

Dit is een nieuwe op de Tontin kalender. Voorbije winter hebben we eens goed in de spiegel gekeken, en vooral eens goed gekeken welke velden waar aan de start komen. De logische conclusie was dat we verder naar het Noorden moeten trekken om elke maand een leuke wedstrijd met een deftig veld te vinden. Het is iets verder convoyeren, maar hopelijk wordt dat gecompenseerd door meer plezier en druk. De heenreis wordt een hele onderneming, vooral door een nukkige brug in op het Hollands Diep. Hierdoor kan Tontin niet binnendoor maar moet ze buitenom. Daarnaast slaagt onze convoyageskipper er weer in om een boei te kussen (tweede keer met Tontin…). Op de track op de C70 is gemakkelijk te zien waarom… Slaapplaats hebben we niet gezocht voor het weekend, aangezien skipper en skippette liever thuis waren voor de kids.

Zaterdagochtend (schandalig vroeg) vertrekt de Tontin bus dus vanuit Antwerpen richting Stellendam. Het eerste stuk schiet goed op, tot de autostrade op is in Nederland, en we verder moeten over de befaamde tweeweg banen. Gelukkig moet Tontin niet meer geboend worden, dus een ietwat latere aankomst is niet echt een probleem. Toch staan we om 7:30 te blinken op het ponton, op zoek naar Joske die aan boord was blijven slapen. We bouwen snel alles om, aangezien we vroeg op het water willen. Tegen 8:30 varen we als eerste uit om het wedstrijdwater te verkennen. Door de windrichting zullen we over de breedte moeten racen, wat wil zeggen dat het kruisrak maximum 0.8 mijl kan zijn. We raken niet echt wijs uit de windshifts, en de nieuwe hand-GPS heeft zijn nukken.

Om 10:15 worden we, met twijfels over de masttrim, het resultaat van de wintertraining en de theorielessen, op gang geschoten. Direct na de start blijkt dat we een mooie hoogte en snelheid hebben. We loeven er gemakkelijk een aantal tegenstanders uit. Echter aan het eerste merkteken liggen we “slechts” in het midden van het pak, wat gezien onze rating niet goed genoeg is. We knokken verder op het korte parcours met veel manoeuvres, gaan niet echt naar voren of naar achteren, en eindigen 11/14. Niet super, zeker niet gezien onze snelheid…


De tweede manche is de start zuiverder, lopen we mooier dan in de eerst manche, maar gaan we blijkbaar de verkeerde kant op. Ondanks al onze voordelen komen we achteraan het pak de bovenboei rond. De wispelturige wind speelt ons parten, en we slagen er niet in om de shiften goed te lezen. Zowel Leen als Wouter zijn nog wat onwennig op hun nieuwe positie. We blijven knokken, maar het resultaat is een teleurstellende 13 op 14…

Manche drie is kortgezegd een gemiddelde van de eerste twee, ook qua resultaat, dus dat geeft 12 op 14. Niet super, zeker niet wanneer we zien hoe Luctor et Emergo vaart, die we normaal gemakkelijk achter ons houden. Ondanks het resultaat geniet iedereen intens van de dag, en blijft de sfeer goed. De combinatie van deftige wind en korte banen laten duidelijk onze achilleshiel in de manoeuvres zien. Ook de onwennigheid van Leen als navigator doet ons hopen op veel mogelijke verbetering.

Dag twee is er meer wind, en na een verkwikkende nacht in het Antwerpse staan we weer vroeg te blinken om snel uit te varen. Het duurt nu iets langer om iedereen bij elkaar te krijgen, maar we zijn toch weer bij de eersten op het water.

De starten van Tontin worden elke keer agressiever, en we mengen ons nu wel in de strijd. De shifts kunnen we nog altijd niet lezen op dit rare water, en zo laten we nog te veel liggen. De progressie (typisch Tontin) zit er echter duidelijk weer in. We varen goed aan de wind, komen met acceptabele maneuvers rond de boeien, en dat geeft een 8ste plek in de eerste manche. Een hele klap beter dan gisteren.


Manche twee duwen we wat te hard aan de start en komen we gevangen te zitten bij de GS37. We verliezen hierdoor de vrijheid van kiezen in het kruisrak, maar we lopen wel mooi weg aan de wind. Voor de wind zet de GS er echter een spi op die bijna over z’n preekstoel komt. Benieuwd of die wel mee op z’n rating staat… We knokken voort, maar we draaien vijfhoekig ipv vierkant. Het is er wel, maar het komt er nog niet uit. Uitslag is dan ook “slechts” 10e.

De laatste manche willen we er nog eens alles uitpersen. De routine zit er na twee dagen zeilen weer in, en dat is te merken aan de boot. Het stof is gaan vliegen, en dus starten we mooi. We kruisen ook mooi, en af en toe nemen we al eens de juiste shift. We draaien ook vlot qua manoeuvres, blijven knokken langs alle kanten, en hangen met rekkertje aan Shark. Dit alles vertaalt zich in een 7 op 14. Nog niet mega super, maar het geeft hoop.

Al bij is duidelijk dat we een stuk vooruit zijn gegaan, maar dat we het Hollands Diep totaal niet snappen. Wanneer Ian (Intention) ’s avonds de grote van de shifts aangeeft is het duidelijk dat een werkende hand GPS veel had kunnen doen. Leen is op dag twee van haar tactiek een stuk vlotter dan op dag 1, en ook dat zal binnenkort zeker zijn vruchten afwerpen…



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu