Tontin
                               
 

Wenduine- en Oostendebank Race 2011

De eerste wedstrijd van het seizoen, en ineens ook de eerste wedstrijd met onze nieuw UK Sails. De zeilen zijn vers van de pers, en worden 3 uur voor de start opgepikt bij Lefebvre in Oostende. Zelfs de auto geraakt er door van zijn melk, en denkt continu dat hij doorslipt. De rit Oostende-Blankenberge lijkt op een kansspel, maar gelukkig haalt de Ford bus de parking van de Scarphout nog. Een hele set zeilen overladen van een Galaxy naar een A3 zou problematisch geworden zijn.

Om 17:30 staan vier man klaar om Tontín te kuisen, de zeilen klaar te maken, en alles in race mode te steken. Grote vraag is wat de nieuwe zeilen en de nieuwe masttrim zullen doen voor de snelheid van Tontín? Zijn we veel verleerd gedurende de winter of hebben de trainingen ons juist beter gemaakt?

Om 19:00 stomen we als eersten naar buiten om eea op te lijnen. Gelukkig zijn we vroeg weg, want de zeilen geven ons nog een paar verrassingetjes. De topplaat van het grootzeil is te groot, waardoor de keersluiting van de dubbele val niet genoeg plaats heeft om het aan te slaan. De vijl wordt in de nieuwe top gezet, en 10 minuten later kan ons nieuwe grootzeil naar boven. Vanwege de 14 a 16 knopen wind zetten we Genua 2 op. Veel trimmen en testen is er voor de start echter niet meer bij…

Om klokslag 20:00 worden IRC 1 en 2 op gang geschoten. Leen twijfelt even te lang met loeven, waardoor Manta boven onze kop komt liggen. Wouter neemt het roer over om de koelbloedigheid aan boord te bewaren, en tot eenieders verrassing stoomt Tontín aan dezelfde snelheid en hoogte als Manta op. Leen neemt na 5 minuten over, en houdt mooit gelijke tred met Manta. Halfweg Oostende is de afstand amper meer dan 100 meter. Alegria kruipt langzaam weg, hoewel de afstand niet groter wordt dan 400 meter. Mad Mumm lopen we ver uit, evenals de X35 Perfect Ten.


Driekwart in de wedstrijd neemt Wouter even over en zet Leen in een overstag de genuaval door omdat de wind ondertussen 17 a 18 knopen blaast. 1 minuut later breekt de val en komt de Genua naar beneden. Aangezien de top uit de Tuff-Luff gekomen was, kost het heel wat moeite om de Genua weer omhoog te krijgen. We liggen dan ook ongeveer 4 minuten stil met 3 man op het voordek. Toch haalt niemand ons in. Na dit intermezzo scheuren we verder aan de wind, via de Binnenstroombank naar de Buitenstroombank, waarna een kort, gezellig spirak volgt. Helaas beslist de O23 dat de beste vis op ons rak ligt, en moeten we scherp met de spi om voorbij te lopen. Toch houden we alles mooi onder controle, en we finishen dicht bij Manta en ver voor Mad Mumm en Perfect Ten. Gecompenseerd een tweede plek, en geen slecht begin van het seizoen.

Dag twee begint zoals voorspeld. Geen wind, en dus hangen we ons achter het geankerde startschip om aan het wachten te beginnen. Rond 12 uur komt een zeebriesje op, waardoor er 5 a 7 knopen blaast. We starten wat conservatief, te diep richting pinn end en te traag, maar wel ongeveer vrij. We lopen goed, en trekken met Alegria richting bovenwindse boei. Alegria’s snelheid is beduidend beter tov vorig jaar, en we blijven met het trio (Alegria, Manta en Tontín) dicht in elkaars buurt voor de hele twee rondes. Perfect Ten en Mad Mumm volgen op respectabele afstand. We eindigen 3de reëel en 2de gecompenseerd. Dit smaakt naar meer!

Manche twee starten we een stuk beter en agressief. Manta wil indringen, wordt gewaarschuwd, maar zet door. Leen maakt een mega statement, gooit de deur dicht, en we schuren met het midden van Tontín tegen de spiegel van Manta. Rood gaat omhoog, maar ondanks het rumoer en het betere duw- en trekwerk behoudt Tontín, en dan vooral stuurvrouw Leen, haar concentratie en we varen een goede race. Manta vaart beter, wordt reëel 1ste met Alegria 2 en Tontín net erachter drie. ’s Avonds zet Wouter echter zijn protest door, en dankzij twee goeie getuiges (Alegria + het startschip) wordt Manta DSQ. Tontín dus toch weer 2 gecompenseerd.

Manche drie doen we zelf een indring bij Mad Mumm, maar we herstellen direct met een 360. Leen behoudt weer haar cool, en bovenwinds zitten we in de slipstream van Mad Mumm en Perfect Ten. Benedenwinds doen zij echter te laat de spi naar benden, en we zeilen binnendoor naar de derde plek werkelijke tijd. Aan de finish komen we weer mooi rond in derde positie, en ja hoor, weer 2de gecompenseerd…

Zoals afgesproken wil Wouter ook een manche sturen, dus dat wordt de laatste van de dag. De start is zeer agressief, mooi geplaatst, en Tontín is op het sein volle snelheid weg vlak langs het startschip. De snelheid zakt een beetje aan de wind, en Leen neemt dan ook over om een prachtmanche te doen. Bovenwinds probeert Manta een interieur te doen, maar ze geraken er niet. Aanroepen en de start van manche 2 is voldoende om hen niet te doen aandringen. Ze loeven en gaan buitenom. Tontín komt als tweede werkelijk rond, en zeilt in het zog van Alegria naar beneden. Het tweede kruisrak wordt immens interessant, en het gekende trio gaat in een kluit rond de bovenboei. Het voordewindse rak haalt Tontín de twee 40 voeters bij, en het wordt een gijpballet op een zakdoek. We finishen een 2 meter voor Alegria, op de spiegel van Manta. Ons eerste paaltje is binnen!


’s Avonds zakken we verdiend door met de bemanning. Een prachtige eerste bananendag van het jaar!

Zondag is ideaal katerweer. 20+ knopen wind, en meer in petto. Bij gebrek aan oud grootzeil (zit in de kapotte auto in Blankenberge, grrr), trekken we Genua 4 en het nieuwe laken. Wouter stuurt omdat in 20+ Leen en Tontín krabbende en vechtende dames lijken. De start wordt voor een uitgedund veld gegeven, en het trio gaat weer tezamen aan de gang. Alegria is te snel weg, en dus nemen Manta en Tontín deze keer het voortouw. We lopen zalig, tezamen op met Manta. We gaan echter te laat overstag, waardoor Wouter 5 minuten moet knijpen om de IRC 3 boten die naar beneden komen te mijden… Tijdens de eerste downwind trekt niemand spi, en tijdens het tweede kruisrak trekt de wind aan. Het tweede ruime rak trekt het trio spi, en we sjeezen naar de finish. Tweede werkelijk, tweede gecompenseerd…

Manche 2 van de dag trekt de wind verder aan. Gedurende de laastse 1:40 vechten Tontín en Manta een plaatsing ballet uit, waarbij Tontín uiteindelijk aan het langste eind trekt. Wouter placeert haar onder Manta, op snelheid maar perfect geplaceerd om de deur dicht te gooien. Manta twijfelt, maar ziet al snel dat er geen sprake van een kier is, en ze moet overstag om af te druipen. Heel Tontín geniet met volle tuigen, en ook het startschip kan een glimlach bij dit spektakel niet onderdrukken. En nu tussen Alegria en Tontín… Helaas zit de wind nu rond de 30 knopen, en Tontín begint aan een rondje omvallen. Voor de wind trekt niemand spi, en we gaan in normale volgorde over de finish. Tontín is weerom 3de reëel, 2de gecompenseerd.

Uiteindelijk is Tontín 2de in het generale klassement, 4 punten achter Alegria. Manta wordt derde, op 4 punten van Tontín. Een prachtig weekend, met felle robbertjes tussen Alegria, Tontín en Manta, waarbij wij duidelijk een stap hoger zijn gaan staan tov vorig seizoen. Een dikke proficiat aan de crew! De training werkt, iedereen denkt mee, en iedereen doet zijn werk meer dan naar behoren. De skipper springt nog te veel rond, maar de hoeveelheid interventies daalt drastisch en is eigenlijk vaak overbodig. Doe zo voort! Verder past enkel een welgemeende “YESS”, eindelijk hebben we het bit om onze volbloed merrie gekregen. Dit belooft voor het seizoen. Alegria, Tontín en Manta zullen veel met elkaar in de clinch gaan, en we kijken er al naar uit om paaltjes te pakken, ook in het generale klassement…

Een dikke pluim ook voor het wedstrijdcomité. Tijdige starts, mooie parcours, en wat een ritme. Zaterdag deed ons denken aan IRC nationals in Cowes in 2009. Geen tijd om uit te blazen tussen de manches. PRACHTIG!



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu