Tontin
                               
 

Nieuwpoort Weekend 2010

Het Nieuwpoort Sailing Weekend, de laatste wedstrijd voor het ONZK, en bovendien niet aftrekbaar in de einduitslag van dit ONZK. Ondanks dit feit is de opkomst mager in vergelijking met Breskens Weekend en Light Vessel. Helaas is de interesse voor een wedstrijd recht evenredig met de kwaliteit van de organisatie en de aanwezige concurrentie. Hoewel de mensen van het wedstrijd comite zeker de dankbaarheid van alle zeilers verdienen omdat ze hun vrije tijd opofferen om anderen over de baan te sturen, blijft een wedstrijd een wisselwerking tussen zeilers en comite. Het comite moet dus ook het respect van de zeilers verdienen door zijn activiteiten, en niet alleen door het feit dat het wedstrijdcomite is.

Waar bij de gemiddelde wedstrijd het comite een uur voor de deelnemers op het water zit, is dit in Nieuwpoort helaas omgekeerd. Hier vaart het comite steevast tussen de laatkomers naar buiten, waardoor het natuurlijk nooit tijdig een startlijn of parcours gelegd krijgt. Uitstel moeten hijsen voor een eerste start van de dag omdat de merktekens niet op tijdig uitgelegd zijn (helaas het geval op zaterdag en zondag) is pijnlijk voor de deelnemers. Het zou ook mooi zijn mochten de deelnemende klasses binnen hetzelfde kwartier finishen, zodat er geen lange wachttijden tussen manches zijn voor een van de twee. Daarnaast zijn drie manches op twee dagen, met de condities die we gehad hebben dit weekend, niet echt een succesvolle organisatie. Geen wedstrijden zonder zeilers, maar evenmin wedstrijden zonder comite. Bedankt voor de organisatie, maar volgend jaar graag toch een aantal extra manches, en banen die er voor de officiële startijd inliggen.

And now for something completely different… Zaterdag ochtend vroeg was de schipper al om 8:30 ter plekke, om de onderkant te boenen. Vanaf negen uur druppelden een na een de andere bemanningsleden binnen, en werd de Tontín in wedstrijdmode gestoken. Veel wind was er niet, en eens op het water was het wachten tot de lijn er in lag, en tot het comite een baan gekozen had. Dat tweede was een zware bevalling, en het resultaat was niet geheel gespeend van schoonheidsfoutjes. De voorlaatste boei ronding was een 270 graden bocht rond het merkteken…. Aangezien onze vaste VHF al een jaar kapot is, probeerden we te volgen via de hand VHF. Die was ondertussen echter ook op pensioen gegaan, wat een voor sommigen onbegrijpelijke reactie teweegbracht bij de schipper. Gelukkig had Varuna wel goed naar de VHF geluisterd, en gaven ze ons de baan correct door.


Tontín lag goed voor de start, maar Marine Diffusion placeerde een wel zeer arrogante indring. Onze stuurvrouw durfde hem niet op het startschip te parkeren, en weg was concentratie en startpositie… Het eerste aan de windse rak werd een partijtje knoeizeilen, met spanning tussen skipper en stuurman. Vanaf het eerste merkteken begonnen de neuzen weer in dezelfde richting te staan, en begon Tontín te lopen. Het tweede rak was een scherpe spinnakker koers, waar we veel goed maakten en tweede aan het merkteken kwamen. Daarop volgden een dubbele lus tussen dezelfde boeien, met kruisrak en voor de winds rak. De wind was zeer licht en variabel, en het kruisrak had veel weg van Russische roulette. Tontín schommelde op werkelijke tijd continu tussen 2 en 5.

Na de 270 graden bocht trokken we de Code 0, en begonnen een mooi gat te graven. Nummer twee op werkelijke tijd was wel nog een A 31, met 4 man aan boord, die helaas wat te veel gewicht voordeel had en die we niet meer bijgehaald kregen. Al bij al een mooie terugkomst na de start, maar wel maar 5de op gecompenseerde tijd.

’s Avonds was er een prachtig diner in de KYCN, waar de Tontín kroost, met steun van Tess, de hele club inpakte. Een bij momenten acuut gebrek aan brood bij het buffet kon gemakkelijk verklaard worden indien het trio Kwinten-Lotte-Hannelien in het oog werd gehouden…


Zondag begon zoals zaterdag, met wachten tot het comite de baan gelegd kreeg. We startten in relatief lichte condities, die gedurende de wedstrijd verder aantrokken. Tontín was mooi weg aan de start, en zeilde zowel op snelheid als op tactiek een prachtig eerste kruisrak. Tijdens het spirak werd verder afstand gegraven, en ook het tweede kruisrak was prachtig. Onder spi liep het echter mis. We lagen een hele startlijn voor op Babacool, die ook een straat voorlag op de volgende concurrent. Echter vergisten we ons van boei, waardoor we de hele starlijn af moesten dweilen en ver achter Babacool moesten aansluiten. We deden wat we konden voor de rest van de manche, en finishten dicht bij Babacool. Balen tabak om zo’n voorsprong weg te geven en derde te worden, terwijl we eigenlijk hadden moeten winnen of maximaal tweede hadden mogen worden. Eigenlijk hadden we klassikaal de verkeerde baan gezeild, maar dat terzijde.

Na een lange wachttijd (1 uur verspeeld met wachten…) beginnen we aan manche drie met minder concentratie, maar meer wind. We waren niet slecht weg, maar kregen last van het omval verschijnsel aan de wind. Bovenwinds lagen we nog relatief goed, maar onder spi ging een en ander goed mis. We zetten door, maar het omvallen betert niet echt. Onder spi gaan we helemaal onderuit, net zoals al de rest eigenlijk. De laatste upwind proberen we wel, maar de snelheid wil niet mee. We zetten de spi klaar, die helaas uit de zak komt met de golven, en we liggen compleet stil. 10 minuten later, met een spizak minder, gooien we de handdoek in de ring. Het comite houdt het ook voor gezien, zodat we zelfs niet de luxe van een aftrek krijgen.

Beetje bittere nasmaak deze wedstrijd, maar de snelheid zit duidelijk goed. Deze winter goed trainen op het afwerken van de maneuvers, nieuwe zeilen bestellen, en dan zijn we klaar om paaltjes te varen volgend jaar…



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu