Tontin
                               
 

North Sea Regatta 2012

Ook deze past in het rijtje van nieuwe, meer noorderlijke regattas op de Tontin kalender. We hebben hier al veel goeds over gehoord, maar we zijn er nog nooit geraakt. Dit jaar dus wel, zij het dat we moeten puzzelen om iedere dag een complete bemanning bij elkaar te harken. Vrijdag hebben we twee Nederlandse opstappers nodig om aan 8 man te geraken. Bijkomend nadeel is dat, tijdens het fijntrimmen van de mast, we 2 haarscheuren en 2 scheuren bij de wanten hebben ontdekt. We hebben dus niet veel vertrouwen dat alles omhoog zal blijven staan, en beginnen met de nodige bedenkingen aan onze race.

Gezien de afstand hebben we voor Scheveningen wel een bungalow gehuurd, zij het last minute en in een echt “Doorzon” familiepark. Bij het binnenrijden kijkt iedereen ietwat raar naar de Tontin bus, en moeten we bovendien passeren via verschillende Duitsers met “bierbaktorens” naast hun huisje. Hier wordt duidelijk een andere competitie afgewerkt dan in Scheveningen… In de haven wordt al snel duidelijk dat dit een van de hoogtepunten op den NL regattakalender is. Overal liggen bootjes en boten, en het is een gekte van jewelste. Daarom zijn we hier…

Dag 1 zal in een leuke bries afgewerkt worden, en gezien de staat van onze mast besluiten we om het oude grootzeil te trekken. Mocht er iets vallen, dan hebben we tenminste nog een onbeschadigd, nieuw grootzeil. Bij de introductie van de twee opstappende Nederlanders lijkt er eentje beter rechtstreeks aan het roer te kunnen plaatsnemen. Eens op het water blijkt dat de kunst zoals vaak omgekeerd evenredig is met de voorstelling…


Manche 1 gaan we wat chaotisch van start. Te ver naar achter en te laat, en we zitten gevangen tussen de rest. We kunnen onze strategie om snel overstag te gaan, weg van de stroming, dus niet uitvoeren. Dit kost meters, en dat voelen we aan onze tenen. Na het kruisrak komt een mooi spirak, in een lekkere bries maar waar we toch duidelijk onze vaste trimmers missen. Het spidown lukt min of meer, maar dat mocht meer zijn. Het tweede rak vechten we terug en duwen we een aantal J109’s achter ons. Bij de finish blijken we 10 van de 19 te zijn. Niet bgek, maar niet goed genoeg…

Manche 2 liggen we beter vrij, en we varen onze eigen koers. Helaas blijkt dit niet helemaal de juiste te zijn, en ondanks dat we denken van wel varen we niet goed. De manoeuvres lukken, maar de afwerking mist. Het is duidelijk dat de opstappers ervaring missen, wat natuurlijk normaal is… We eindigen dan ook pas 15e, een beetje een domper. Tot zover dag 1, en we zitten dus met een beetje een dubbel gevoel…

Terug binnenvaren is een lekker gekrioel van wedstrijden met grote velden. De keerkoppeling wordt veelvuldig gebruikt, en uiteindelijk liggen we in de U voor het clubhuis, midden in het pak en met een lijn naar de overbuur. Lekkere gezelligheid. ’s Avonds gaan we eten langs de kade en merken we tot vreugde van onze portefeuille dat NL’ers geen rekenwonders zijn. Eerst staat er veel te veel op de rekening, daarna veel te weinig… Voldaan trekken we naar onze Doorzon schoendoos voor een lekkere nacht.

Dag twee begint met een serieuze domper. Gezien het “Doorzon” gehalte van onze schoendoos beslissen we alle computers en I-pads mee te nemen aan boord, en om ze zeker niet te verliezen steken we ze allemaal in de computertas van Leen, die rond de hals gedragen wordt. Natuurlijk komt Murphy langs en beland de hele winkel uiteindelijk in het water… Dik balen, want alles KAPUT… Leen en Wouter sakkeren, tot Leen correct opmerkt: mochten we gisteren een spi opgeblazen hebben, dan zou dat veel meer gekost hebben en hadden we dat veel minder erg gevonden… Kop op, en met veel minder wind naar de andere kant van het wedstrijdwater voor een nieuwe wedstrijddag. Alle opgebouwde navigatie kennis kunnen we dus in het archief opslaan tot morgen. Voor de start trimmen we alles uit, en lopen als een speer. Ook na de start loopt alles goed, maar ergens onderweg hebben we een (tactische?) inzinking en zakken weg in het tweede kruisrak. Het water is volledig onbekend voor ons, en dat vertaalt zich toch duidelijk in onze plekken. Uiteindelijk worden we 12 van 19. Niet goed genoeg dus…


Na de eerste up-down volgt (helaas) een cotier. We snappen niet direct wat die hier komt zoeken, maar Nederlanders zijn niet altijd te doorgronden… We zijn goed weg, verprutsen vanalles door te vroeg de asymetrische te willen zetten, komen helemaal in de knoei op het lange rak onder Genua, en beginnen aan onze tweede ronde met een slechte smaak in de mond… Die tweede rond doet Leen een pracht van een kruisrak (de tacktiek begint), doen we betere ruime rakken, en komen we zonder wind aan het comitéschip. Nu nog een rondje wind zoeken. Iedereen zoekt mee, en we vinden wat we nodig hebben. We gaan niet grandioos lopen, maar we verliezen niks. Kif-kif, en uiteindelijk 10 van de 19. Beter, maar nog lang niet goed genoeg.

Binnenkomen is weerom een voor-achter oefening. Aangezien we van verder komen, ligt de U al vol en moeten we naar de binnenste U. Daar sluit iedereen mooi aan, tot een X-99 (jaja, een Hollander) beslist dat hij er weer van tussen wil. Een kluwen volgt, evenals een lange wachttijd tot wij eindelijk vast kunnen knopen. Ook de tweede avond blijven we langs de kade eten, en ook in dit etablissement kunnen ze niet goed rekenen…

Dag drie hebben we bijna de hele, vaste crew aan boord. We mogen weer op het wedstrijdveld van de eerste dag, en ook deze keer is de wind afwezig. We trimmen en trekken een beetje, en Tontin loopt als een speer in de lichte condities… Onze eerste start is te agressief, met een X-ray tot gevolg. Wouter duikt direct terug, en we kunnen 100 m na de rest aan onze wedstrijd beginnen. Iedereen behoudt zijn cool, en we lopen als een trein. Boven komen we in de kop rond, en ook onder spi stuurt Leen ons geheid de juiste kant op. De tweede ronde is een copie van de eerste, alleen hebben de meesten ondertussen door waar ze moeten zijn onder spi. Uiteindelijk zitten we in een mooi landschap aan de finish, en worden we 7 van de 19. That’s more like it!

In manche 8 komt de weerslag van manche 7. We gaan de verkeerde kant op en we slaan er niet in de boel te laten draaien. Meer kan niet echt gezegd worden, buiten dat we 16 van de 20 eindigen…

Manche 9 gaan we er weer tegen aan. We lopen tijdens de eerste ronde als een trein. Het landschap is hetzelfde als tijdens manche 7, en ook de spi loopt perfect. Tijdens de tweede ronde loopt eea niet meer helemaal vlot, en verliezen we helaas plekken. Dat vertaalt zich aan de finish in een 12 op 20. Ook deze keer eten we aan de kade, maar deze keer wel bij iemand die kan tellen….

Dag 4 hebben we Ivo uitgenodigd als opstapper. In een zwak zonnetje trekken we naar de startarea om eea uit te trimmen. Dat lukt heel goed, maar helaas trekt een mistbank over de wedstrijd area. Ivo is dus voor niks gekomen, want alles wordt afgeblazen…

Uiteindelijk worden we 13 van de 20. Niet goed genoeg, maar gezien de zeer wisselende omstandigheden en windcondities aanvaardbaar. Er zit duidelijk nog veel mogelijkheid tot rek in de resultaten, en onze tactieker groeit gestaag…



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu