Tontin
                               
 

Nieuwpoort Weekend 2009, the eye opener.

Ons westrijdweekend begint, zoals altijd, rond 7 uur. Leen en Wouter trekken vroeg naar Tontin om kiel en roer te kuisen, en om nog eea op orde te zetten. Tegen negen uur is alles gekuist, temeer omdat Philippe de dag voordien al het grootste gedeelte van de romp had gedaan. Vanaf 9:30 druppelt de bemanning binnen, en kunnen de mast, zeilen ed klaargemaakt worden. Wouter gaat ondertussen inschrijven, wat een rommelige aangelegenheid blijkt te zijn.

Om 10:30 varen we naar buiten, om nog even rustig te kunnen oefenen. Veel wind staat er niet, en de eerste start wordt dan ook met een half uurtje uitgesteld. Wanneer dan toch het startsein weerklinkt, zijn we klassikaal te vroeg weg. Tijdens de tweede poging gaat direct de zwarte vlag omhoog, en daar valt eea in duigen. Het wordt een geduw en getrek tussen Mojo, Speed-X, Babacool en onszelf. Echter, er wordt slechts aan drie boten OCS gegeven. Raar maar waar, Babacool krijgt er geen, terwijl hij juist de oorzaak van de hele toestand was, en de hoogste een voorste boot was... We zijn zwaar ontgoocheld, aangezien we duidelijk onder en achter Babacool lagen op het startsein. We hadden bovendien ook een superstart, waardoor we op snelheid onder Babacool uitkwamen. Helaas moeten we na twee rondes opgeven om geen DSQ problemen te krijgen. Spijtig voor de bemanning van Tontin, die goed bezig was maar helaas direct een slag in het gezicht krijgt van het wedstrijdcomite.

De tweede manche riskeren we weer een beetje te veel, zijn we weer te vroeg weg, maar dit keer zonder zwarte vlag. Op de start gooit Leen als echte David nog de deur dicht voor Goliath Blijweert, zodat die ook een extra omwegje moet maken. Wij keren ook terug en vertrekken met een straat achterstand op de rest. De manche verloopt niet fantastisch, en de sfeer is niet helemaal perfect. Babacool was ook weer te vroeg weg, repareert niet en krijgt nu dan toch wel een OCS.


’s Avonds gaat Leen voor een redress van de eerste manche, en dan gebeuren er rare dingen. De wedstrijdleider zegt vanalles in de protest room, maar vooral dat Babacool duidelijk over de lijn was. Onze redress wordt echter afgewezen, en “to add insult to injury” krijgt Babacool geen OCS in de eerste manche. Ook het gedrag van het “Schotse” internationale jurylid roept op zijn minst vragen op.  Eigenlijk hadden we de brave man direct moeten wraken, aangezien hij heel de dag op het startschip had gezeten en dus moeilijk objectief waarnemer te noemen was. ’s Avond nemen we deel aan de barbecue, maar het is met een zeer dubbel gevoel.

De hamvraag voor zondag is of Wouter mee kan racen. Hij moet om 16:34 de trein halen in Antwerpen naar Schiphol. De motto staat klaar aan het loodswezen, en normaal moet het lukken als het bananen zijn. De eerste manche starten we voorzichtiger, en we zitten in de subtop. De gebeurtenissen van zaterdag blijven door het hoofd spoken bij stuurman en schipper, en we krijgen Tontin niet helemaal op snelheid. We missen duidelijk onze tacticus om Wouter en Leen te ontlasten. Het resultaat is middelmatig goed, maar doet te kort aan wat Tontin en bemanning hadden kunnen doen. We wachten daarna 1 uur op de laatste finisher, waarna het wedstrijdcomite nog eens 45 minuten nodig heeft om zich voor te bereiden voor de volgende manche. Dat wordt dan uiteindelijk een coastal, dus Wouter stapt af op een resue boot om toch tijdig de trein te halen.

De start wordt een complete chaos. Voor de start wordt tweemaal een verschillend parcours voorgesteld. Na de start van IRC 2 wordt het dan helemaal hilarisch. De wedstrijdleider vraagt om de startboei te verleggen voor een shift van 5 graden, en daarna hijst hij uistel in de laatste minuut van de procedure. Dan houdt Wouter het voor bekeken, stapt over op de andere rescue boot en gaat naar de trein. Blijbaar volgen er nog drie starts voor de vloot eindelijk weg is. Tontin vaart behoudend met de gereduceerde crew, maar eindigt toch op een meer dan eerbare plek.


De samenvatting van het weekend is gemakkelijk gemaakt. We kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat niet iedereen even gelijk is in de ogen van het wedstrijdcomite. We  kunnen ook niet naast het verschil in organisatie op en naast het water kijken tussen de wedstrijden in Belgie vergeleken met het buitenland.

Voor Tontin is het duidelijk dat we op de weg van de top vijf zitten, maar we missen kilometers en rust aan boord. Ongetwijfeld zal die rust komen na de nodige winterwedstrijden. We zien volgend seizoen vol vertrouwen tegemoet!



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu