Tontin
                               
 

Nieuwpoort Channel Race 2007

Enkele vrienden uit ons First Class 8 verleden kondigden in maart 2007 een nieuwe offshore race aan onder de kleuren van de Nieuwpoort’s oudste jachtclub KYCN. Het parcours beloofde een stevige, tactische wedstrijd.: 

  • Start voor Nieuwpoort
  • Korte sprint naar de Binnenstroombank voor Oostende
  • Tweede waypoint: Wight, te ronden in de richting die men wil, maar te eindigen door Nap Tower aan stuurboord te laten
  • Laatste waypoint: Sark aan bakboord laten, en dan asap terug naar Nieuwpoort

Met een lengte van 540 mijl, exclusief mogelijk kruisrakken, is de race een kleine 60 mijl korten dan de legendarische RORC Fastnet Race. Met twee kanaalcrossings op het menu, twee eilandomzeilingen in streken met sterke stromen, en het ronden van verschillende kapen, was het aangewezen om de moeilijkheidsgraad niet te onderschatten. Ierse zee zit niet in het recept, maar de kanaaleilanden en Cape le Hague maken dit gemis in adrenaline zeker goed.

We twijfelden er niet aan dat Tontín, al was het dan misschien vers uit de cellofaan van de werf, aan deze race deel moest nemen, alleen al om onze steun en appreciatie voor dit mooie initiatief te betuigen.  Het grootste obstakel voor deelname was het tijdig vinden van een bemanning. Om hier korte metten mee te maken besloten we om double handed mee te varen, wat de uitdaging zeker nog vergrootte.

Het tweede probleem was het tijdig prepareren van Tontín. We hadden niks minder dan perfectie verwacht van onze sponsor Westdiep, en ze kwamen dicht in de buurt. Echter, er was nog meer dan werk zat om de boot, geleverd aan ons op 3 juli, klaar te stomen voor de start op 14 juli. Hierdoor konden we slechts een schamele 24 mijl in zeer lichte condities zeilen alvorens het startschot weerklonk. We hadden gekozen om onze set Dacron tourzeilen te gebruiken met de Genua op de roller, zowel om het bedieningsgemak te verhogen als om onze UK carbon set voor het echte “around the cans” werk te sparen.

Tijdens de week voor de start werd duidelijk dat, van de 30 vooringeschreven boten, er slechts 9 ook daadwerkelijk zouden deelnemen. Hoewel sommige mensen er anders over denken zegt dit volgens mij veel meer over de instelling van de gemiddelde Belgische racer dan over de organisatoren van het evenement. Helaas voor ons was Tontín de enige double handed boot van het veld…

Het weer was donker maar mooi bij de start, met ongeveer 20 knopen wind uit het Westen. De start werd een uur uitgesteld, en verliep rustig. Flicka III nam de beste optie en schoof op het startschot over de lijn. Na een klein kruisrak volgde dan een spi-rak naar Oostende. We waren nogal laat met onze spinnaker, vanwege onze initiële twijfel om hem te trekken. Eens hij stond klom Tontín vliegensvlug van de staart naar de kop van het veld, ondanks het feit dat we ongeveer de laagste rating hadden. We gingen in tweede positie rond de boei, en startten aan het lange kruisrak richting Cowes.


We moesten duidelijk de boot nog leren kennen, wat zeer goed geïllustreerd werd in ons rampzalig kruisrak. Gedurende de nacht viel de wind compleet weg, en moesten we tweemaal ankeren in water van 36 meter om niet achteruit geduwd te worden door de stroming. ’s Morgens kwam er een oostelijk briesje opzetten, maar de VHF bleef onweerswaarschuwingen spuien. Voorbij Dover ging de spi eraf toen we een enorme zwarte, dreigende wolk zagen aankomen. Eens de het onweer voorbij kregen we een standvastige oostenwind van 20 knopen. Leen verkoos om geen spi te voeren, en daarmee verloren we licht op de concurrentie. Later op de dag ging de spi er wel op, en bij het ronden van Beachy Head lagen we alweer tussen Flicka, White Saphire en Silhoa, vlakbij Lucky Duck.

De nacht bracht weer zeer lichte wind, en we kozen ervoor om vlak onder de kust te blijven kruisen. Bij het ochtendgloren bleek dit de juiste keuze te zijn geweest, en lagen we nof verder vooraan. Toen kwam het tactische vraagstuk Cowes… Na een lekkere en warme douche, een hoop studie en denkwerk en een korte discussie onder de bemanning kozen we er voor om eerst de Solent in te duiken. Later zagen we dat iedereen behalve Red Saphire dezelfde keuze had gemaakt.

Gedurende ons kruisrak in de Solent vond Leen de sleutel tot de Genua trim. Het geheim om het zeil niet te verstikken was een overdreven bolling. We konden Rackham (JPK 11,20) nog steeds niet bijbenen op werkelijke tijd, maar ze liepen toch niet meer weg zoals daags tevoren..

Tijdens ons rondje Wight maakten we echter onze eerste grote vergissing. Opgejaagd door de bemande boten bleven we beiden wakker en probeerden om Tontín op het scherp van de snee te varen. Dit lukte goed, en bij het ronden van Nap Tower lagen we slechts 15 minuten achter de eerste boot (Red Sapphire niet meegerekend), wat ons op een stevige tweede plek gecompenseerd kwam te staan.

Daarna kwam echter de nacht, met een kruisrak van 80 mijl tegen 25+ knopen wind. We waren allebei pompaf van onze sprint rond Wight en moesten een 30 minuten wachtsysteem gebruiken om door te gaan. De afgaande wacht sliep daarenboven in volle zeilkledij in de kuip. In de vroege uurtjes maakten we dan onze tweede grote vergissing van de race, vanwege onze onbekendheid met het zeilgebied rond de kanaaleilanden. We probeerden Sark offshore te ronden, door ook Guernsey aan bakboord te laten in plaats van de kortere route langs Kaap Le Hague en Alderney te nemen. Na een paar uur realiseerden we onze fout en bogen af naar de inshore route. Helaas kwamen we 15 minuten te kort bij Sark, en bleven op ongeveer 1 mijl van ons verste waypoint steken. We zeilden 3 maal heen en weer tussen Sark en Guernsey zonder een meter vooruit te komen tegen de stroming…

We kregen de zware rekening voor onze fouten cash gepresenteerd. We waren uitgeput, zowel door ons gebrek aan slaap als door niet genoeg te eten. We besloten om de handdoek in de ring te gooien en vaarden onder motor naar Cherbourg voor een pitstop van 6 uur.

We hebben Tontín leren kennen en een aantal zeer interessante double handed lessen geleerd, zonder brokken te maken en zonder kinderziekten aan de boot. We komen zeker volgend jaar terug, weerom double handed. Niet alleen om geen bemanning te moeten zoeken, maar vooral omdat we er zeer van genoten hebben om met z’n tweeen te varen en we ons geen van beiden een betere bemanning kunnen inbeelden om 6 dagen mee op een kleine boot te varen. We gaan echter zwaar aan de voorbereiding sleutelen, en onze lessen van dit jaar in praktijk brengen.

Lucky Duck bleek de verdiende winnaar, verdiend zowel op vlak van bootsnelheid, tactiek en risico. Gefeliciteerd! Hopelijk vinden volgend jaar meer mensen de weg naar de Nieuwpoort Channel Race, want het is een prachtig evenement ongeacht de hoek vanwaar men er naar kijkt…




  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu