Tontin
                               
 

Cowes Week 2011

Dit jaar geen Cork Week, want oneven jaar, dus wel een Cowes Week. Traditie getrouw vertrekken we op vrijdag ochtend om Tontin nog in orde te zetten en ons huisje te betrekken. Uiteindelijk reizen we met 4 verschillende auto’s om de hele crew en kindertuin ter plekke te krijgen. Gezien de late datum van IRC nationals is Tontin in Cowes blijven liggen, dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. Bij aankomst zien we haar echter niet meer bij Shepards’ Wharf liggen, want reeds verhuisd naar Ponton E.

Eens de twee andere autos met bemanning rond 13 uur zijn aangekomen splitst de crew zich in 1 kindertuin plus oppas (Leen) en 1 werkgroep om Tontin leeg en klaar te maken. Bedoeling is om tegen 16:00 nog een trainingske te placeren, om Joske in te zwengelen als voordekker. Het kuisen en legen verloopt voorspoedig, echter van training komt niks in huis. Net voor we het grootzeil optrekken merkt Bart dat we de harde wind van IRC nationals toch niet helemaal schadeloos hebben overleefd. De bevestiging van de grootschoot blok op de giek heeft zich door de giek gewerkt. Twee uurtjes knutselen later ligt Tontin weer helemaal klaar voor de actie.

Om de gecancellede training van vrijdag op te vangen, en omdat we toch te vroeg wakker zijn, zitten we om 9 uur op het water terwijl onze start slechts om 11 uur op de RYS lijn is. Na een uurtje testen gaat de genua terug naar beneden om de start rustig af te wachten. Tesamen met de genua lijkt echter ook de wind in te zakken. Gezien de stroming de eerste halve dag uit dezelfde richting zal komen als de wind belooft dat niet veel goeds. De start verprutsen we professioneel, dus we kunnen al direct beginnen met achtervolgen. West Lepe kruisen is het summum van tegenstroom en –wind krabben, en we liggen niet echt fantastisch aan de bovenwindse. De spi brengt soelaas, en gelukkig trekt de wind een beetje aan in het tweede kruisrak. We blijven vechten, maar de kop heeft een vroegere tram genomen. Na nog wat wringen en knokken lopen we uiteindelijk als 18de van 33 deelnemers over de lijn. Niet super…

Dag twee hebben we een committee vessel start, gelukkig met ietwat meer wind. We vertrekken weer tegen wind en tegenstroom, maar de 15 knopen zorgen dat we al direct wat meer aansluiting hebben. Het loopt nog niet supergoed, maar we blijven mooi in het toppak ronddraaien. Bij de finish blijken we 11 van de 33. Zoals steeds dus ook nu weer een stijgende lijn!


Maandag is het weer start bij de RYS, deze keer wel voor de wind in 12 knopen. We timen niet perfect, maar wel goed, en gaan met de top mee de lijn over. We houden de top in bedwang, en gaan 6de werkelijk rond de gijpboei. Benedenwinds liggen we nog steeds 8ste werkelijk, en dan beginnen we aan een pracht van een kruisrak. In 14 knopen wind en onder Genua 2 lopen we iedereen voorbij. We mikken hoog en op de ondieptes, in het spoor van boten met vergelijkbare diepgang. Jazz II, een X-35, knalt op het strand en doet een hele vrije figuur en overstag om weer los te komen. Midden in de wind zien we ongeveer de aanzet van zijn kiel. Not our cup of tea. Tijdens het tweede spirak schakelen we over van II naar III, en dat blijkt al snel nog een maatje te groot. Het laatste kruisrak werken we af in 25 knopen wind, en Tontin begint aan een partijtje omvallen. Leen doet wat ze kan met een overtuigde boot, en Vincent draait zich elke overstag de ziel uit het lijf. Wouter trekt de truukendoos open om Tontin enigszins bestuurbaar te houden, wat uiteindelijk lukt met een vlakke onder- en open bovenkant van de Genua. Na de finish komt de beloning: 8 op 32, de lijn gaat verder de goede kant op!

Dinsdag wordt weer een stuk lichter, en aangezien de stroming nu ’s ochtends al meeloopt in het kruisrak gaan we klassikaal te vroeg over de lijn. De startacktiek was goed, maar de snelheid te laag. Ook in de herhaling verprutsen we onze start, en we liggen stil onder het pak. Wanneer daarna ook blijkt dat de spi gedraaid omhoog gaat, zakt de moed van de schipper in de schoenen. Om iedereen wakker te schudden gaat hij binnen even rusten zodat iedereen verplicht wordt mee te denken. Wat dan volgt is een parel van crewwerk, waarin (bijna) de hele bemanning actief meewerkt en zoekt, en Tontin zienderogen terugvecht. Na 30 minuten stapt de skipper terug in de race en blijft de bemanning even attent verder vechten. Aan de finish wordt het moeilijke werk beloond door een 10de plek op 32.

Tijdens de nacht van dinsdag op woensdag breekt er een relletje uit binnen de bemanning, en besluit onze genua II om er de brui aan te geven. Spijtig, maar zijn verwachtingen van de Cowes Week lagen helaas op een ander vlak dan de rest van de bemanning. Leuk is anders, en dit voor iedereen van de bemanning, maar zulke dingen kunnen helaas gebeuren in langere wedstrijden…

Woensdag begint gespierd, met 20+ knopen wind, en dus zetten we ons oud grootzeil weer op. Met 7 man beginnen we aan een ellenlang eerste kruisrak vanaf de RYS lijn naar de Lymington boei. De wind blijft 25 knopen met stoten tot in de 30. Iets te veel voor grootzeil en genua 3 dus, en we liggen dan ook niet perfect aan de boventon. Eens rond de ton trekken we als een van de weinigen onze spi, en onder 0.9 bulletproof vliegen we door het veld. De gijp is iets minder, maar via een tussenstation in de Chinees lukt Leen er toch in om de boom juist te pikken. Over de nieuwe boeg vervolgen we onze TGV rit door het veld, en liggen op de spiegel van NJOS halverwege het rak. Daar moeten we helaas wat hoger sturen, en lopen we twee keer in de broach. Tijdens de tweede broach duikelt Vincent naar lij, terwijl drie man aan de achterpreekstoel gaan hangen. Iets te veel van het goede, waardoor preekstoel serieus kaduuk uit ons maneuver komt. We blijven het gas echter vloeren wat zich aan de finish vertaalt in een 7de plek overall!


Naar goede Solent traditie volgt op een winderige dag een nog erger exemplaar. Donderdag staat er dan ook 30 knopen wind met vlagen tot 40+. De startlijn verwelkomt een serieus uitgedund veld, en Tontin beleeft een primeur: EEN REEF in ons wedstrijdgrootzeil, zij het dat we vandaag weer onder oud grootzeil varen. 15 minuten voor de start gooit onze fantastische shore crew nog snel de stormfok en het trysail aan boord, en op het signaal schuiven we aan de juiste kant en mooi op tijd de lijn over. Zolang we Tontin kunnen houden lopen we alles en iedereen voorbij. Echter, het kruisrak, dat ons weer richting Lymington brengt, wordt steeds moeilijker in verder aantrekkende wind. We vallen weer om met snelheidsverlies tot gevolg, maar andere boten hebben erger zaken voor. Comedy of Errors, een HOD 35, verliest zijn mast terwijl hij onder ons opkruist. Anderen houden het voor gezien om schade te voorkomen. Bij Tontin klappert het grootzeil uit de gleuf boven.

Op 2/3de van rak is het grootzeil zo ver uit de gleuf dat we het strijken om opnieuw te hijsen. De spanning is nog niet van de val of de helft van het zeil dat nog in de gleuf zat schiet eruit. Met man en macht vechten we vijf minuten om de boel beneden te krijgen. Opnieuw omhoog gaat een stuk sneller, maar al bij al kost het voorval ons veel tijd. Na overstag meet Leen de schade van ons strijk-hijs maneuver: het lijkt of ze met een kanon door ons zeil hebben geschoten. Leen telt 7 gaten, zonder de scheuren te kunnen zien… Voor de wind zet niemand spinnakker, en we vliegen onder genua 4 en gereefd grootzeil tegen 11 knopen naar de volgende boei. Na nog een klein kruisrak beginnen we aan het laatste voor de windse rak. De gaten in ons grootzeil weerhouden ons er van om de spi op te trekken, hoewel dit zeker wel kan. We trekken dan maar onze code 0, maar die zorgt niet voor de verhoopte snelheidsboost. Omdat Malice te dicht in onze buurt blijft liggen beslissen we om de tweede helft van het voor de windse rak te vlinderen, met code 0 en zonder boom. Ambiance verzekert terwijl Leen en Vincent proberen de code 0 te trimmen en Wouter de boot onder controle probeert te houden met 65 m2 zeil aan loef. We diepen wel een gat uit met Malice, en aan de finish komt de prijs: 6de en 9de overall…

De laatste dag is de wind serieus gezakt, en we starten in 10 a 12 knopen wind. We liggen op 4 punten van de 6de plek, en starten dus geconcentreerd en goed bij een committee boat start. Het kruisrak loopt echter niet helemaal, aangezien woensdag en donderdag sporen hebben nagelaten bij de afgejakkerde bemanning. We blijven knokken en zoeken, maar laten verschillende steken vallen. Na het eerste spirak en door de twijfel tussen Genua 1 en 2 ligt de genua gedraaid op dek aan de benedenwindse boei. Verder volgen er 2 scherpe spirakken, waar we de snelheid er in houden maar geen gat kunnen graven. Geen ideaal A35 parcours, maar we halen eruit wat we kunnen. Het laatste kruisrak zakken we een beetje in concentratie, maar we hebben wel een gat met Malice die achtste ligt overall. De plek is een beetje een domper, 12de, maar eens we in de generale afrekening kijken verlicht de pijn lichtelijk. 8ste overall op de week, voor Malice, Banshee, Tanit en andere sterke, locale boten. Vlak achter Njoss en slechts enkele punten van plek 6. De Franse A35 Chenapan eindigt 5de. Helemaal geen gek resultaat, en een bevestiging van ons sterk seizoen tot nu.

Aangezien zaterdag niet meer meetelt voor het klassement, en omdat we Tontin zelf moeten terugvaren, vertrekken we zaterdagmiddag om 13 uur richting België. We sleuren 80 liter mazout mee, maar de motor gaat al af voor we de Medina River uit zijn. 150 meter later trekken we de oude spinnaker op, en die gaat er pas weer af 200 meter voor de box in Nieuwpoort. 165 mijl op 23 uur, niet gek qua convoyage.

Een prachtige week met een mooi resultaat. Op naar de volgende wedstrijd, met dezelfde ingesteldheid!

2nd picture copyright Rick Tomlinson - Free for Editorial Use



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu