Tontin
                               
 

Cowes Week 2009

Cowes Week begint dit jaar op donderdagavond voor Leen en Wouter. Eerst brengen we de kinderen naar Vrasene voor een weekje logeren, en om 22 uur vertrekt Wouter naar Antwerpen om onze Nederlandse genua trimmer op te halen aan het station. Blijkbaar rust er echter een vloek op Nederlandse bemanningsleden die met de trein komen, en dus duikt Tim pas rond 23:30 op in Antwerpen centraal, na een grondige studie van het station van Breda waar zijn aansluiting 2 uur vertraging had…

’s Anderendaags in de vroegte (6 uur) vertrekken Tim, Wouter en Grote Leen, om via 3 pitstops de rest op te halen en naar de ferry te snellen. Eerste stop Vrasene om Kleine Leen op te pikken, dan via de Esso parking in Zwijnaarde om Dirk mee te nemen, en tenslotte via Nieuwpoort om onze reserve spiboom op het dak te hangen. Precies 7:50 rijden we de terminal in Calais binnen, wat ons net de tijd geeft om een koffiekoek te verorberen en een plaspauze in te lassen, alvorens we de ferry opgaan. In Southampton arriveren we een uiteindelijk uurtje te vroeg, maar automatisch kunnen we een ferry vroeger pakken. Opnieuw hebben we net tijd voor een koffiekoek en plaspauze.

Eens in Cowes moeten we een uurtje wachten vooraleer Tontin arriveert met de delivery ploeg. Een fors briesje (8 Bft) en een beetje zeegang (5 a 6m) verplichtte hen om een nachtje bij te komen in Newhaven, alvorens verder door te steken. Om 2 uur pm vaart Tontin binnen, waarna een 4 uurtjes van kuisen, ruimen, zeilen plooien etc volgen. Tim kuist heel de onderkant zonder flessen, en tegen 6:30 pm ligt Tontin klaar aan het ponton te blinken in afwachting van de eerste manche. ’s Nachts (1 uur am) komen Kris en Philippe aan, en kan de pret beginnen.

Dag 1, en zoals het een goede vakantiedag betaamt, staat de hele crew op om 7 uur, zodat we tijd hebben om nog even te trainen en Tim een gevoel van de boot te geven voor de start. Om 8 uur pikken we Tontin op aan het E ponton, en tegen 8:30 zit iedereen aan boord voor een trainingronde in regenachtig weer. De wind schommelt onder de 10 knopen, en na een uurtje trainen lassen we een “cool-down” in en wachten op de start. We worden om 10:40 in westelijke richting weggeschoten in 12 knopen wind, en zijn mooi mee in de kopgroep. Ondanks het feit dat we in de onderste helft vd ratings zitten, liggen we in de top 15 werkelijke tijd aan de bovenwindse boei. We houden de plek goed vast, tot het laatste spirak. De wind zit ondertussen op 20 knopen en valt in op 130 graden. Dan gaat het verkeerd en geven we alles uit de hand. We hebben moeilijkheden om onze hinde onder controle te houden, en moeten onder code 0 verder ipv onder spi. Alles tesamen eindigen we 23ste van 52 gecompenseerd.

Zondag 2 augustus verloopt volgens eenzelfde scenario als zaterdag, behalve dat het zonnig is en dat we minder in de mist gaan naar het einde van het parcours. We starten weerom in westelijke richting, en hebben een aantal mooie upwind beats en spirakken. In de laatste 1,5 mijl is het helaas weer koekenbak, en moeten we weer een tight reach doen waarvoor we code 0 steken ipv spi. We geven dus weerom mooi werk weg, maar eindigen vandaag 15e.


Maandag 3 augustus is onze laatste RYS start van een tijdje. Deze keer moeten we naar het oosten beginnen op een scherp spirak. We twijfelen lang tussen spi of code 0, maar beslissen uiteindelijk toch om onder spi te vertrekken. We houden de hinde moeilijk, en tot overmaat van ramp breekt de ophouder op de boom. We verwisselen naar code 0 en lappen de ophouder op, terwijl we zo goed en kwaad als mogelijk de rest proberen bijhouden. Een en ander lukt niet al te goed, en we bereiken het eerste merkteken tussen de rolgenuas en toerbakken. Ook de vrouwen A35 Diabola ligt ver voor, maar we geven niet op en halen alle motivatie boven om naar boven te kruipen in het klassement. Na de helft van de race liggen we terug tussen de exotische zeilen, en bij het voorlaatste merkteken kruipen we voorbij Diabola. Vanwege hun lichtere rating moeten we wel meer doen dan vlak voor hen eindigen op werkelijke tijd. Aan de finish komen we net een halve minuut tekort. Toch eindigen we nog op een 23ste plek.

Dag 4 hebben wordt meer wind voorspeld, en hebben we ook onze eerste comite boot start. De hele klasse is te gemotiveerd, en we doen onze eerste valse start van de week. Alles loopt goed in de winderige condities, behalve op het voorlaatste kruisrak. We hebben een BB-SB met Alaris (Dehler 36), en kunnen vanwege een windvlaag onvoldoende afvallen. Alaris reageert alert door zelf ook te veranderen van koers, en we tikken net niet. Daarna komt een lang reachrak van 6 mijl onder genua, waar ons gebrek aan waterlijnlengte de grote bakken de kans geeft om tijd goed te maken. Na nog een klein kruisrak, waarin we drie 40.7’s lik op stuk geven in snelheid en hoogte, komt een voor de winds rak in 23 knopen wind met stoten naar 30. Net als vele anderen in de klasse slagen we er niet in om de boel te controleren, en na een eerste spi poging gaan we verder onder code 0. Zelfs hiermee is het moeilijk om niet te broachen. Uiteindelijk geven we weer veel werk weg in het laatste rak, en eindigen 25ste. De grote bakken hadden op het parcours van vandaag wel de kans om hun rating eruit te zeilen. We dienen daarnaast een protest tegen Azzuro in, omdat zij volgens ons niet met het juiste voorzeil varen. Tijdens de apres sail verbroederen we met Diabola en de Ierse A35 “Fool’s Gold”.  

Woensdag belooft een moeilijke dag te worden. Zeer lichte condities en een obligate zoektocht naar wind. Na twee uur wachten en een bierpauze bij “Luigi Presto” (goeie vrienden van ons sabbatjaar!) starten we het eerste kruisrak in 12 knopen wind onder genua II. Na de eerste boei gaan we reachend onder spinnaker naar het tweede merkteken, terwijl de wind geleidelijk wegvalt. Op de ruimere koers tussen boeien 2 en 3 gaan we over naar de lichte spi. De schipper neemt hier iets teveel het voortouw, waardoor de rest even buiten spel staat. Te gemotiveerde man af en toe. Daarna begint een heel zenuwslopende tijd, waarin iedereen wind moet zoeken en onder de wal kruipt. Posities veranderen rapper dan iemand kan volgen, en het tweede kruisrak is helemaal zenuwslopend. Gebaseerd op het verschil in posities aan de beneden en bovenwindse boei lijkt de kust minder wind te bieden dan het midden van de Solent. Het wordt dus kiezen tussen de regen (geen wind) of de drop (veel tegenstroom). Wij kiezen voor meer stroom. Dan draait de wind tijdens het voordewindse rak waardoor we weer moeten gaan kruisen. Onder het motto van “de prijzen komen aan de finish” zetten we door, en we slaan er in om aan de bovenwindse boei de wind mooi te volgen. Ook na de boei volgen we de windshifts en onder licht spi snijden we door het veld in 8 knopen wind. Plots draait de wind opnieuw en moeten we weer gaan kruisen. We blijven geconcentreerd en eindigen als achtste.

Donderdag begint net zoals woensdag, wachten op wind. Na een uur wordt klasse I op weg geschoten, maar tijdens onze start valt de wind volledig weg en drijven we klassikaal de lijn voorbij. Een uurtje later kunnen we dan toch op weg. Met de stroming in de kont is het moeilijk om niet te vroeg te zijn, en we hebben dan ook 3 starts, waarvan de laatste met zwarte vlag, nodig om op gang te komen. We zijn niet helemaal goed weg, maar wel veilig. De kruisrakken zijn halve kruisrakken, en de spirakken hebben veel reach componenten. Vanwege beter ontwikkelde poepsensoren neemt Wouter tijdens de reaches de spischoot over van Tim. Het wordt meer en meer duidelijk dat goeie poepsensoren, een losse neerhouder en een wederzijdse bestuiving van stuurman en trimmer nodig zijn om onze hinde onder controle te houden. Het lukt steeds beter, maar we maken onze mindere start niet helemaal goed. Uiteindelijk worden we 17e. ’s Avonds passeren we nog even via CCC om de status van ons protest tegen Aszzuro te controleren. Uit de copie van hun ratingcertificaat blijkt duidelijk dat Azzuro gemeten is met een niet overlappende genua, terwijl ze op 1 dag na de hele week een overlappende gevoerd hebben. Ongeacht de plek waarop ze zeilen verzieken ze op deze manier de boel. We melden dit aan het comite, en we komen overeen dat ons protest opnieuw geopend zal worden als we fotobewijs leveren van Azzuro’s onsportief gedrag. Dit fotobewijs voor de eerste dagen van de week verkrijgen we via Diabola.


Vrijdag is de laatste dag voor ons klassement, en we starten opnieuw aan de RYS lijn. Om de week colegiaal te houden passeren we eerst via Azzuro om te proberen hen tot een compromis mbt hun onsportief gedrag te bewegen. Echter de Azzuro schipper vindt dit onnodig, en op de startlijn varen ze weer doodleuk met hun overlappende genua. We maken zelf een reeks foto’s, maar onze concentratie voor de dag heeft een deuk. Dit vertaalt zich in een verkeerde start tussen comiteschip en boei, net zoals een hele andere groep van onze klassn. We beginnen onder code 0, hoewel de snelheid met het zeil wat tegenvalt. Tijdens het tweede kruisrak “vergeet” onze Engelse navigator de bezeilbaarheid van de boei te controleren waardoor we onnodig een slag maken. Daarnaast belandden we helemaal in het verkeerde windgebied, waardoor Diabola een straat voorsprong neemt. Als klap op de vuurpijl krijgen we ook nog eens een Cowes Week boeironding, wij over BB en langs BB voorbij de boei terwijl de J 109’s over SB en langs SB hetzelfde merkteken moeten passeren. Om alles helemaal mooi te maken forceert de Elan 450 een indring, en komt zij boven op onze scepters liggen. Op een na verbuigt hij al onze BB scepters.

Nog wat windshifts later komen we in een desatreuze positie aan onze uiterste merkteken in de buurt van de Needles, bij 4 knopen stroom en bijna geen wind. Leen denkt een gaatje te zien en duikt erin, maar helaas onterecht. We moeten een 720 doen en vliegen naar het midden vh vaarwater zonder wind. Het wordt allemaal teveel voor Corneel, en de schipper heeft een inzinking van formaat. Hij herstelt nog voor een half uurtje, maar het aanzicht  van de scepters, tesamen met het totale gebrek aan wind doen de rest. Tontin gooit de handdoek in de ring. Wegens gebrek aan brandstof moeten we echter toch het grootste deel van het parcours verder zeilen, en in de buurt van de finish blijkt dat het merendeel van onze klasse in een windgat gevallen is en dat de boten die later gekomen zijn en in het midden van de Solent (in de stroom) zijn gebleven hen rustig voorbijvaren in windvlaagje. Na de finish een heel aantal deelnemers DNS wegens het verkeerd starten, waaronder Diabola en Azzuro. De prijzen worden inderdaad aan de finish uitgedeeld Wouter!

’s Avonds brengen we de foto’s van Diabola en onszelf naar het wedstrijdcomite om ons protest tegen Azzuro te heropenen. De dame van het comite kookt over en meldt in een Britse understatement dat ze “not amused” is door het gedrag van Azzuro. De eigenaar had haar ’s ochtends in de ogen gekeken en verzekerd dat zijn niet overlappende genua de grootste was die hij meehad en voerde. Stuart Quarrie (CEO van Cowes Week) komt er bij en beiden verzekeren ons dat deze situatie “messy” zal worden voor Azzuro. Voor ons maakt het niks uit, want Azzuro ligt toch achter ons. Echter het zijn valsspelers zoals hen die IRC een slechte naam. Eerlijk is uiteindelijk leuker voor iedereen.

Al bij al was Cowes Week dit jaar weerom een goede gelegenheid om Tontin beter te leren kennen, en onze bemanning verder vertrouwd te maken met de zenuwachtige hinde. Er blijft een stijgende lijn inzitten, en vooral Kris en Philippe geven niet alleen blijk van een grote gedrevenheid waardoor beiden met zevenmijlslaarzen vooruit gaan tov het begin van het seizoen. Hop naar de winterwedstrijden.



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu