Tontin
                               
 

Antwerp Race 2011 - Cronica de un desastre anunciado

Ook deze keer doen Jose en Wouter de convoyage op vrijdag naar Terneuzen, waarvoor we schandalig vroeg (5:30) uit Antwerpen vertrekken. Ook deze keer staat er niet echt veel wind, en dé vraag van de dag is dan ook of de koppeling het zal houden tot in Terneuzen. Bij het opstarten van de motor komt er ook nog eens weinig tot geen koelwater uit de uitlaat, dus eerste werk is het openvijzen en controleren van de impellor. Wanneer blijkt dat die ok is moet de oorzaak in aangroei gezocht worden. Na wringen, spuiten ed komt er toch wat meer water door de koeling, zij het nog niet overtuigd. Zonder wind en met twijfels over de koppeling en koeling vertrekken we rond 8:00 toch richting Terneuzen. Bij de ingang van de Schelde komt er een mooi briesje op, en we steken onder motor een kruisende Denebola voorbij. We blijven echter lui en varen gewoon verder onder motor.

Rond 15:00 komen we aan in Terneuzen, waar een partijtje “burgerlijke ongehoorzaamheid” volgt. De hulpjes van de havenmeester willen ons perse helemaal vanachter in de haven binnen de U en met de wind in de kont laten aanmeren, terwijl we geen achteruit hebben. We vegen de order aan onze laars en leggen op de kop van de Honte met een sierlijk maneuver aan. Traag aankomen, mooi draaien, en dan met de wind in de kont gepakt worden en richting ponton beginnen drijven. Jose springt goed af en legt de spring om de boot met een ruk af te remmen. Daarna volgt 60 minuten spelen met lange springen en touwen om Tontin gedraaid te krijgen zodat ze al met de kop naar buiten ligt. Jose had voor vertrek nog last van een hernia, en het sleurwerk heeft die natuurlijk weer helemaal wakker gemaakt.

Tegen 17:30 komt Jeroen binnengedruppeld. We hijsen hem direct in het duikpak zodat hij de bodem van Tontin kan afkuisen. Wanneer hij terug bovenkomt is zijn eerste uitspraak: zo wil ik dat wel elke keer doen. We zullen niet nalaten om hem aan zijn belofte te herinneren.


Zaterdag vroeg druppelt de rest van de bemanning binnen, met lekkere koffiekoeken als bedankje omdat Tontin al helemaal in race mode is gezet door het drietal van vrijdag. Zoals steeds begint dan het traditionele trek en duwwerk om buiten te geraken. We houden ons wat afzijdig wegens onze achteruithandicap. Wanneer we zien dat de haven open is en er een gaatje in de drukke sliert komt, vertrekken we snel. Natuurlijk zijn we de U amper uit wanneer de haven weer wordt dichtgegooid. We drijven zacht naar de mega blue-fin sportvissersboot die op de kop ligt en houden ons daar even vast. 10 minuten later kunnen we dan toch voorzichtig naar buiten.

Kwinten, onze navigator van de dag, wordt geïnstrueerd en krijgt zijn volgpapier en stift. Daarna mogen we weer een hele tijd wachten op wind. We trekken toch de zeilen, zoeken de snelheid en bekijken de starttactiek. Alles lijkt te werken en in de plooi te vallen, hoewel we toch twijfels hebben over onze snelheid. Tegen 11 uur worden we op gang geschoten met tegenstroom en heel weinig wind. Door de voorbereiding en het aftoetsen van afstanden is Tontin heel mooi weg, bij het eerste pak. Qua snelheid is het na de start niet echt feest, maar precies ook geen ramp. Door de grote shifts en verschillende windpatches is het echter zeer moeilijk vergelijken.

Wanneer de wind dan toch licht aantrekt wordt duidelijk dat we, net zoals in Nieuwpoort, een zeer groot snelheidsprobleem hebben. We lopen voor geen meter, en we zien iedereen rondom ons voorbijglijden. Tot we in de achterhoede liggen, tussen Varuna, Bolderik, Black Pig en andere mensen die we normaal achter ons zien. Verdomme wat is er hier mis. Iedereen zoekt, test probeert, de schipper verliest het geduld bij meerdere momenten, en Kwinten geniet met volle teugen van het schouwspel om zich heen en kwijt zich meer dan perfect van zijn taak.


Bij Hansweert lijkt dat we wat beginnen lopen, maar dat heeft meer met de wind te maken dan met trim. Vanaf 10 knopen slagen we er in een aanvaardbare snelheid te halen, maar daaronder liggen we gewoon vastgeplakt. Tussen Kruiningen en Bath zakt de wind in elkaar en hebben we moeite om voorbij de 31.7’s te kruipen. Pas als de wind weer aantrekt lukt het een beetje, zij het nog steeds slecht.

We slepen ons verder zonder veel beterschap, en vlak voor de (ingekorte) finish krijgen we ook nog een Genua winch die vast komt te zitten. Blijkt een van de palletjes gebroken te zijn. We varen dan maar op motor verder naar Antwerpen, met heel wat vragen omtrent onze weinig-wind-snelheid. We dachten dat we dat opgelost hadden, maar duidelijk dus niet.

Tijdens het napraten met Ragazza, die gewonnen hebben in hun klasse, geeft Koen aan dat een meedraaiende schroef bij weinig wind inderdaad een handicap van tiendes van een knoop geeft. Niet verder zoeken dus, want vanaf de convoyage uit Zeebrugge is de koppeling zo om zeep dat de schroef inderdaad altijd meedraait. Toch is de smaak zeer bitter voor de schipper, ondanks het feit dat Kwinten heel de dag zalig genoten heeft, zijn werk perfect heeft gedaan, ook nadat hij zijn briefje was kwijtgespeeld, en zijn hart helemaal verloren heeft aan het (wedstrijd)zeilen.

Al bij al waren Nieuwpoort WE en de Antwerp Race spijtige missers op een anderzijds perfect seizoen. We hebben Tontin getemd bij veel wind, en we weten haar aan de praat te krijgen bij weinig wind (als de schroef tenminste niet meedraait). Zo snel mogelijk uit het water halen en repareren die handel, zodat we de Goofies kunnen gaan doen en trainen voor volgend seizoen!



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu