Tontin
                               
 

Light Vessel Race 2012

De Lightvessel Race moest wedstrijd nummer 4 van het seizoen worden, maar mastproblemen beslisten daar anders. Na 4 volle seizoenen besliste onze mast om serieus open te beginnen splijten op de BB en SB hoofdwanten, en minder maar toch ook op de BB en SB topwanten. Dit zorgde niet alleen voor een hectische twee weken voor de race, maar aangezien de mast pas op 12 juni geleverd werd, ging het UK IRC nationals aan ons voorbij. Geen Cowes dit jaar …. Eens de nieuwe mast in NP moest die opgebouwd worden, alles van electronica en lopend want omgebouwd en de oude mast in stockage gestoken worden. Dat liep allemaal vrij voorspoedig, en op 25 juni stond het nieuwe exemplaar dan ook (los en lambadadansend) op Tontin. Opvallen was wel dat de zwakke punten van onze vorige mast er op het nieuwe, identieke exemplaar helemaal anders uitzegen. We zijn dus zeker niet de enige A35 die wat probleempjes heeft… Drie gemotiveerde zielen trokken dinsdag 26 juni vol goede naar NP om even snel (en dus grof) de spaghetti uit te trimmen, waarna de schipper op woensdag solo Tontin overzeilde naar Zeebrugge. Dit laatste in achtervolging van Aplus, die een uurtje vroeger vertrokken was en voor het terugvervoer instond.

Zaterdag 30 juni was het extra vroeg verzamelen, want de onderkant moest nog geboend worden. Opvallend was wel dat iedereen deze keer voor de afgesproken tijd op het appel verscheen. Tegen negenen was Tontin dan ook geboend, leeggehaald, nog even bijgetrimd op de D2’s en klaar voor vertrek. Om 9:05 gooiden we als eersten alles los om naar de startarea te verkassen. Pas op zee werden we ingehaald door het startschip, dat traditioneel vroeg vertrekt bij de RBSC. Eens in de startarea deden we enkele proefrondjes om de mast te testen, het stof van de bemanning te vegen en onze (her)nieuwde grootzeiltrimmer weer in te slingeren na een langdurige vakantie in Kameroen.

Het startuur  werd ietwat uitgesteld (yep, we zijn weer in Belgie…), maar iets na 11:15 (idd, we zijn weer in Belgie) werden we op gang geschoten. Veel vragen en weinig antwoorden op Tontin voor die eerste manche. Wat gaan we doen tov Ragazza? Erger, wat gaan we doen tov DK plaisance, de andere A35 en toch een serieus niveau in Frankrijk? Hoe staat die mast? Wat doen we tov de rest? Hoe gaat Bart Afrika uitgekomen zijn? Genoeg mist tussen de oren dus om een Antwerp race jaloers te maken, en ook om een complexe manche produceren. We kwamen niet echt goed weg, zaten snel vast onder een kathedraal, en trokken dan maar de andere kant op. In die rust begonnen de mistige gedachten bij de stuurman op te trekken, en begon onze meid te huppelen. Aan de bovenwindse boei lagen we randje problematisch, maar er was perspectief. Voor de wind liepen we als een trein, en bij het volgende kruisrak liep alles beter, en wij over Ragazza, zij het maar net bij de boventon. Voor de wind diepten we uit, maar niet genoeg. Tontin 5, Ragazza 3. Niet desastreus, maar ook niet goed…

Manche 2 wordt vrij snel erna op gang geschoten. Tontin is mooi op snelheid weg, de schipper weet niet wie of wat er rond hem ligt, en halverwege het kruisrak komen er rare geluiden uit de reling. Blijkt dat Tontin wegloopt van DK Plaisance die vlak bij ons gestart wordt. Eens dat duidelijk is begint de mist weer een beetje. Naar beneden blijven we voor de Fransen, en ook in het tweede kruisrak lopen we voor hun, tot we dat net aan de boventon verspelen. Voor de wind kruipen we weer naar hen toe, en we finishen een halve lengte achter. “C’est quoi votre rating?” komt de vraag direct. Helaas, identiek, allebei 1.031. We zijn hiermee wel op een mooie 3de plek geëindigd. Een stuk beter!


Manche 3 volgt heel snel op manche 2 (zijn we in België?). We blijven agressief, en we zoeken de confrontatie op. Helaas zijn we iets te, en we krijgen een X-ray aan ons been. Tja, een WE zonder X-ray betekent dat je niet agressief genoeg bent, dus we zijn goed bezig. We keren terug, naar de lijn en vertrekken met 250 m achterstand aan het werk. Gelukkig gooien we alle problemen in 1 manche. Veel te laat aan de bovenboei, en dan loopt het verder mis. Leentje ziet duidelijk waar we heen moeten, maar gezien iedereen de andere kant kiest twijfelt ze aan zichzelf en kiest ze helaas de meerderheidsoptie. Ragazza (die we toch weer onder spi inliepen) kiest als enige de BB gate, en graaft een gat. We modderen nog wat aan, maar dit is ‘m niet. Uiteindelijk worden we 7. Shit, nog altijd geen regelmaat.

De laaste manche van de dag start in hele lichte condities, met weinig wind en een Nordzee clapot. Moeilijk sturen, en ondertussen is de mist helemaal terug in het hoofd van de stuurman. Toch vechten we terug, zeker wanneer we merken dat we helemaal verkeerd liggen aan de boventon. De concurrentie, op Ragazza na, had vergelijkbare problemen, en we liggen dus nog allemaal relatief dicht bij elkaar. In de downwind komt de wind wat opzetten, en we schuiven naar voor. Het tweede kruisrak is er wel wind, en we lopen als een speer. Ook voor de wind houden we alles onder controle. Mooi vechten mannen, de prijzen zijn aan de finish. En, o waar, daar komen we dan toch als 4de over de lijn. Al bij al een wisselvallige zijn het toch ietwat positieve dag. We staan 4de, 1 puntje voor Ragazza…

Het crewdiner is, zoals steeds in Zeebrugge, uit de kunst. 6 van de 8 bemanningsleden blijven eten, en doen zich tegoed aan het lekker menu. Helaas zit er blijkbaar een verkeerde garnaal in de schipper zijn tomatte-crevette, dus die hangt de hele nacht boven de pot ipv in zijn bed.

Weerom is iedereen mooi op tijd voor het vertrek uit de haven, en Tontin gooit opnieuw als eerste los. Deze keer dichter gevolgd door het wedstrijdcomité en andere concurrenten. Het lijkt behoorlijk te waaien, en de meteo geeft 6+, dus zetten we ons oude grootzeil op. Buiten merken we dat het meevalt, en veranderen we dus naar het nieuwe grootzeil.


Manche 5 is een zenuwachtig duwen en trekken aan de start, waar Tontin met veel plezier aan meedoet. De valse start volgt natuurlijk. Spijtig, want we hadden net DKP mooi over de lijn geduwd… Bij de tweede poging gaat de zwarte vlag omhoog. We houden ons in, maar zijn toch mooi weg. We zitten echter al snel knel achter Il Corvo, en moeten een parade overstagmaneuvers doen. Hierdoor liggen we te ver van de kust en aan de achterkant van het pak. De concentratie blijft echter hoog, Vinnie trimt de pannen van het dak terwijl Bart ondertussen het gross van het stof heeft afgeschud. We lopen extremer terug naar de kust dan de rest, en daar timmeren we onze achterstand weg. We lopen vlakbij Ragazza rond de boventen, zij het niet zonder eerst bijna allebei gebrochetteerd te worden door J-BIE die, als international Judge, blijkbaar moeite heeft om de SB-BB regel toe te passen. Na de degagement doen we als een van de enigen een gybe-set, en zitten direct bij de voorste regionen. Prachtig gezien Leen, en gelukkig win je aan zekerheid om zoiets als enige te doen. We komen beneden rond in de buurt van DKP, maar er wel nog achter. We blijven duwen en trekken, maar we geraken er niet voorbij. Uiteindelijk zijn we 3de, een mooi begin van de dag.

Manche 6 volgt weer zeer snel. Het is weer een rondje duwen trekken aan de lijn, niet alleen omdat we de goeie kant willen, maar ook omdat oa DKP ons begint te viseren. En toch willen we er voor zijn. We lopen onze eigen route, zij het in de buurt van DKP. Iets onder de leeline gaat DKP als eerste overstag, wij volgen 1,5 bootslengte boven hen. En dag begint Tontin aan een magistraal rak. Aan de boei liggen we ter hoogte van DKP maar 5 bootslengtes boven hen. Voor de wind doen we weer gybe set (YESSSS), en lopen verder uit. Beneden rond, alles behouden, nog even boven gaan piepen, en dan kan het niet meer stuk. Voor de wind zijn we sneller dan DKP, en ze maken er bovendien nog een zandloper van. Jihaaa, en we zijn er voor. Een tweede plek!

Dan vindt het comite dat er te veel wind staat, en ze lassen een coastal in ipv een upwind-downwind. De hele crew baalt, want treintjes zijn niet onze specialiteit. Bij de start is het weer duwen en sleuren, en daar komt weer de algemene. Tontin zit dan nog onder drie, en in de 7 minuten tot het volgende signaal bouwen Camille en Floris supersnel om naar 4. Na de start hebben we het echter moeilijk om op snelheid te komen, en kunnen Ragazza, onder 3, niet afschudden. We komen wel vlak achter hen uit de spreader mark, en onder spi lopen we weg. We zien Alegria een vrije figuur maken (chinees), maar trekken zonder problemen de grote spi op. DKP zit op onze hielen, zij het onder kleine spi. In 20+ knopen doen we een gecontroleede gijp met de topspi, wisselen we van G4 naar G3, en placeert Wouter Tontin vlak voor de meetpaal aan de interieur van en voor DKP. Dan volgt een halfwinds rak, waar we samen met DKP uitdiepen op de concurrentie. Boeitje zoeken, bij de wind leggen en dan tsjoeke-tsjoeke terug naar de meetpaal. Dit rak lopen we wel uit op DKP, en na de paal volgt nog een bij de windse rak, maar deze keer over de andere boeg. We komen mooi voor DKP over de finish, en weer een derde plek.

Uiteindelijk wordt Tontin 3de overall, twee punten voor de nieuwe Alegria. Een prachtresultaat, zeker als je naar de hindernissen kijkt. Nieuwe mast, zeer onregelmatige eerste dag, nieuwe grootzeiltrimmer… De grootste verandering is dat we nu blijven vechten, dat we snelheid te koop hebben, minder fouten doen in de maneuvers. In 1 woord: we zijn een team en we staan er! Bedankt Camille, Floris, Jose, Jeroen, Vincent, Bart en Leen. Hop naar de volgende, en dan pakken we DKP vanaf dag 1!

  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu