Tontin
                               
 

Cork Week 2010 - Crew demolition run...

Zaterdag 10 juli druppelt Tontín’s bemanning stuk voor stuk binnen in Cork. Leen, Wouter en Jerome zijn de eersten om in het huis te arriveren. Hoewel, huis is een klein woord voor het kasteel dat we gehuurd hebben. Een eerste telling levert 13 slaapplekken op… Grote Leen arriveert als vierde, en samen met Wouter en Jerome trekt ze naar Tontín om haar in racemode te toveren. ’s Avonds worden boodschappen gedaan, om gedurende de week rustiger te zitten.

Zondag lassen we een kleine training in, van 11:00 tot 13:00, kort maar krachtig. Voor onze Ierse Tacticus/Navigator Stephen is dit ineens de eerste kennismaking met Tontín. Tijdens de training introduceren we de 150-150 gijp en gybe-sets. Tegen het einde van de training is de basis gelegd voor de “Cork Gybe”. We zijn vroeg terug, wat ons meer dan tijd genoeg geeft om met de kroost van de Cork Week family day te genieten.

Maandag 11 juli staat de port race op ons programma. De J’s worden vlot op gang geschoten, maar onze klasse, IRC 2, is iets agressiever. We leggen ons goed voor de start, maar het is direct al raak met een algemene terugroep. We waren uiteindelijk middel goed weg, maar al snel bedekt onder een Reflex 38. De tweede start is perfect! De Reflex 38 voor ons is te snel weg, en Tontín ligt bij zijn terugkeer compleet vrij en schiet op snelheid de lijn over. De Reflex achter ons denkt een repeat te doen van start 1, maar dat is buiten onze code 0 gerekend. We trekken de 40m2 extra op, en schieten als een pijl uit een boog voor de vloot uit. Stephen’s glimlach zegt meer dan 100 woorden. We gaan aan de leiding van de hele vloot, op werkelijke tijd, en na 20 minuutjes bereiken we het eerste merkteken, waar we moeten gijpen om 180 graden terug te varen. De gijp verloopt perfect, alhoewel het de eerste keer is, en we gaan met een rotvaart de andere kant op. Op zee gaan we steeds verder afvallen, en dus steken we de symetrische spinnaker erop. Ook het tweede merkteken bereiken we als eerste. Dan volgt een lang kruisrak, waar we helaas twee boten voor moeten laten gaan.

Dan volgt er weer een lang spirak, overgaand in Code 0. We arriveren 3de aan het vierde merkteken, waar we weer spi trekken in zeer lichte condities. Helemaal binnen, bijna zonder wind, ronden we als 4de het hoogste merkteken. De wind valt nu helemaal weg, en we verliezen na 4 uur onze concentratie. Het kruisrak loopt niet vlot, en de kus aan de modder helpt daar ook niet echt bij. We houden onze plek, maar de achtervolging komt stevig dichtbij. De wind begint verder te vallen en dus uit alle richtingen te komen. We missen een paar zeilwissels, en in de laatste mijlen kruipen er nog twee boten voor ons. De laatste boeironding wordt een serieuze aderlating, en we sukkelen naar de finish lijn. Op werkelijke tijd eindigen we 6de, op gecompenseerde 5de. Geen slecht begin van de week.

Dinsdag krijgen we het “zigzag parcours” op het menu. We willen zeer vroeg vertrekken, maar weerom is onze Ier te laat aan de boot. Blijkbaar wou zijn auto niet starten, dus moet hij de 4 km van zijn slaapplaats naar Tontín lopen, onder luide “run Forest, run” aanmoedigingen van de gezapig stappende collega wedstrijdzeilers. We zijn als eerste buiten, en tunen Tontín voor zeer lichte condities. Het belooft een moeilijke dag te worden.

Manche 1 start in 7 a 9 knopen, met de belofte voor meer. We zijn goed weg, maar we knoeien een beke en komen einde van het pak aan de bovendwindse boei. Onder spi doen we een echte inhaalbeweging, waarbij de prachtige “Cork Gybes” aan elk merkteken helpen om telkens 1 a 2 plaatsen te winnen. Tijdens het spirak vervangen we Genua 1 voor Genua 2, vanwege de belofte van meer wind. Tijdens het tweede kruisrak sterft de wind echter verder uit, naar 5 a 7 knopen. Onder Genua 2 doen we een lijdensweg naar de bovendwindse boei, waar we weerom in het achterpak aankomen. Downwind snijden we door de bende, en beneden is de schade weer enigszins beperkt. Dan volgt nog een kort bij de winds rak, en uiteindelijk eindigen we 13 van de 20… Daarna kunnen we beginnen wachten. De wind is ondertussen echt weg.


Manche 2 start uiteindelijk toch, in 5 a 6 knopen wind. Tijdens het intermezzo hebben Leen en Wouter een goede babbel over kruisen in weinig wind, en Leen slaagt er zeer goed in om Tontín op snelheid en hoogte te krijgen in 6 knopen wind. Dan vindt onze tacticus het echter nodig om met Reflex 38’s te beginnen spelen, en daar vallen we dood. Hoewel we prachtig weg en op snelheid waren, komen we pas in het midden van het pak boven… De spi en de bijhorende Cork Gybes brengen ons weer mooi naar voor. Het tweede kruisrak is een stuk beter dan het eerste, maar aan het boventeken wil Stephen weer even spelen, en we verliezen direct weer twee plekken… De spi brengt deze keer niet voldoende soelaas, en we blijven op dezelfde plek tot aan de benedenboei. Kort kruisen later zijn we door de finish. Uiteindelijk worden we 10 van de 20. Beter dan manche 1, maar 3 plekken slechter dan we hadden kunnen zijn. De snelheid vanaf 6 knopen zit er nu echter duidelijk wel in. Vanaf morgen werken we weer aan de opmars naar boven….

Woensdag kondigt zich zeer nat aan! Tijdens het ontbijt krijgen we afwisselend zon en regenbuien op Veluxen. In de haven blijkt het ’s nachts hard geregend te hebben, maar ’s ochtends niet. We vertrekken weerom vroeg, om Tontín verder te tunen, en bij afvaart vertrekken we zo snel dat onze voordekker op het ponton achterblijft... Na recuperatie en aankomst in de wedstrijd area, beginnen we onder Genua twee wat aan de windse rakken te trekken. Al snel komt een pijpestelen regenbui douche, met 20 knopen wind erin. Na de regen, de spreekwoordelijke zonneschijn, en een licht briesje onder de 10 knopen. Het wordt een interessante dag…

Manche 1 van de dag begint in 14 knopen wind. We zijn mooi geplaceerd weg, maar lopen dan verloren in een bos van Reflex 38’s… De wind zakt ondertussen weg, en we liggen stil na een (te veel) aan overstagmaneuvers. We bereiken in de tweede helft van het pak de bovenwindse boei, en snijden op het ruime rak door de tegenstand door mooie maneuvers. Prachtig gevoel om bij elke gijp plekken te winnen... Einde van het rak liggen we weer in de achterhoede van de voorhoede. Dan volgt een parel van een kruisrak, onder Genua 2 in 8 knopen wind en een zeer hobbelige zee. De concurrentie bijt zich vast in de golven, maar Tontín slaagt er als een van de enigen in snelheid en hoogte te creëren. Het ruime rak wordt even uitdagend, met 1,5m a 2m golven in 8 knopen voor de wind. We diepen onze voorsprong verder uit, veranderen naar Genua I, en liggen 7de aan de benedenwindse boei. De wedstrijd wordt ingekort, en we eindigen 6de overall.

Manche 2 is kort te beschrijven. We hebben een desastreuze start, met een middelmatig kruisrak. We snijden door het pak (plus zes plekken) tijdens de downwind run, en na het benedenwindse merkteken scheuren we de Genua II. De wind waait 13 knopen, te veel voor de I, te weinig voor de III, en de manche is te kort om deftig te wisselen. Amen en uit dus voor woensdag… Ondanks ons ongelukje behouden we de 8ste plek overall. ’s Avonds wordt er sterk gefeest, en tijdens het terugkeren slaat Jerome zijn voet om…

Donderdag is aangekondigd als een windrijke dag, maar helaas heeft Jerome niet geslapen van de pijn. 1 man minder dus, net nu we echt biefstuk op de rail nodig hebben. Stephen vindt gelukkig een vervangster, zij het van een iets lichter kaliber (letterlijk). We komen om negen uur bij de boot met donkere, dreigende wolken en 20+ wind. Het comite beslist om de upwind-downwind te cancellen en te vervangen door een havenparcours. Raar maar waar stippelen ze voor super 0, 0 en 1 een koers uit met hoge havencomponent, terwijl de kleine jongens een grote buitengaatse component voor de kiezen krijgen. Ondanks de wind wordt het een agressieve, hete bedoening aan de start. We komen vast te zitten en worden over de lijn geduwd. Leen en Wouter lossen de situatie op door zwaar te duiken in een klein gat, en we gaan in een mooie positie de start over. We lopen als een trein, en de XC 45 boven ons gaat binnen de 200 m voor de bijl. Helaas is het een algemene terugroep.


Start twee is direct met een de I vlag, dus we doen het klassikaal een beetje rustiger. We zijn weer mooi weg, en nu moet de vloot onder ons er direct aan geloven. We lopen als een trein over de naaste Sun Fast 40, en blijven perfect lopen. Hoogte en snelheid zijn prachtig. Fools Gold blijft enkel (vlak) voor ons omdat we in de maneuvers nog teveel verliezen. We ronden het bovenwindse merkteken als 7de, trekken de spi, gaan met de hele bende op de achterste vierkante meter staan, en schieten uit de startblokken. Een max van 13,5 komt al snel op de klokken. We zeilen wat terughoudend, maar toch gaat de Corby 33 en de Grand Soleil 37 GP in onze buurt snel voor de bijl. We zijn veel sneller aan de benedenwindse boei dan voorzien, aangezien het een klein geel boeike is met een oranje vlagske, en niet een grote oranje boei ergens ver weg… De spi gaat er tijdig af, de Genua er tijdig op, de gijp erin, en dan is het even schrikken. Vincent was al naar binnen om de spi te plooien, en komt tijdens de gijp de kaartentafel tegen op zijn weg. We zijn 150 meter in het Genuarak wanneer hij hevig bloedend zijn hoofd uit de kajuit steekt. Enige mogelijke conclusie, ambulanceke bellen en amen en uit… Spijtig, we lagen 6de, maar samen uit samen thuis. Ons totaalklassement is nu helaas naar de filistijnen, maar het is duidelijk en officieel: we hebben Tontín getemd. Ze loopt prachtig nu, zowel in weinig als in veel wind… Morgen proberen repareren wat we nog kunnen!

Vrijdag begint een beke in mineur. Jerome kan nog steeds niet slapen, dus meegaan op de convoyage terug naar Belgie wordt moeilijk. Nu moeten we én voor vandaag twee extra crew vinden, en voor de convoyage naar Belgie een extra man localiseren. Steve wordt de stalker van dag, en vraagt aan iedereen “Do you want to race today”. Bij een negatief antwoord (100% van de ondervraagden) volgt direct “Do you want to do a delivery to Belgium”?

We vetrekken uiteindelijk zonder extra crew, en mogen direct gaan puzzelen hoe we willen zeilen. Steven gaat van Tactiek naar Grootzeil-tactiek, Wouter van Grootzeil naar stuurman, Leen van Stuurman naar nummer 1, enz. enz. De start lukt wonderwel, het kruisrak middelmatig, en we komen 10 aan de bovenboei. Downwind doen we een prachtige zaak, en we komen 5 door de gate. Upwind valt de concentratie in elkaar bij iedereen, en we doen een desastreuze zaak. We finishen uiteindelijk 11de. De stoflaag was dus toch iets dikker dan voorzien.

De laatste manche van de Cork Week wordt op gang geschoten, en we zijn weerom prachtig weg. De wind shift serieus en we halen de bovenwindse boei in een rak. Stephen stuurt ons helaas over stuurboord in een fuik zonder einde, en we moeten een crash gijp doen om niet in de bende te rammen. Een rondje later sluiten we achteraan het pak aan. We zitten net onder spi of de manche wordt afgebroken. We wachten nog 50 minuten, maar dan beslissen we om er de brui aan te geven en in te pakken. Wouter, Grote Leen en Jose moeten de boot immers zo ver mogelijk convoyeren voor het weersvenster sluit, en we willen dus tijdig ingepakt zijn. 20 minuten later wordt de tweede manche definitief afgelast.

Al bij al een prachtige Cork week, met bevestiging van de progressie en een team dat echt begint te draaien. Ondertussen zitten we wel zodanig in de top 8 dat elke fout genadeloos seconden en plekken kost. We kijken allemaal al uit naar de Benelux wedstrijden…



  © Tontin.org   -   http://www.tontin.org   -   info@tontin.org   -   login   -   powered by WebConsultants.eu